Śmierć osoby bliskiej to zawsze wydarzenie wstrząsające, ale gdy następuje z dala od ojczyzny, ból straty potęguje dodatkowy stres związany z koniecznością sprowadzenia ciała lub prochów do kraju. Międzynarodowy transport zwłok, z uwagi na różnice w przepisach prawnych, sanitarnych oraz kulturowych poszczególnych państw, to proces niezwykle skomplikowany, wymagający specjalistycznej wiedzy, doświadczenia i odpowiedniego zaplecza logistycznego. Rodzina zmarłego, znajdująca się w stanie szoku i żałoby, rzadko jest w stanie samodzielnie sprostać rygorystycznym wymogom formalnym, jakie narzucają zagraniczne urzędy, polskie placówki konsularne oraz inspekcje sanitarne. W tej trudnej sytuacji nieodzowna staje się pomoc profesjonalnej firmy pogrzebowej, która krok po kroku przeprowadzi bliskich przez całą procedurę, zapewniając bezpieczny i godny powrót zmarłego do domu.
Poniższy artykuł przybliża najważniejsze aspekty związane z międzynarodowym transportem ciał i prochów, wskazując, na co należy zwrócić uwagę i jakie dokumenty będą niezbędne do rozpoczęcia procedury. Pierwszym i najważniejszym krokiem po otrzymaniu tragicznej wiadomości z zagranicy jest kontakt z odpowiednią polską placówką dyplomatyczną – ambasadą lub konsulatem RP, właściwym terytorialnie dla miejsca zgonu. Konsul, choć nie organizuje samego transportu, pełni rolę doradczą, wydaje kluczowe zaświadczenia i służy pomocą w kontaktach z lokalnymi władzami, szpitalami czy policją, zwłaszcza gdy istnieją wątpliwości co do przyczyn śmierci.
Następnie rodzina powinna niezwłocznie skontaktować się z zaufanym domem pogrzebowym w Polsce, który posiada uprawnienia i doświadczenie w realizacji przewozów międzynarodowych. Profesjonalna firma przejmie na siebie większość obowiązków, kontaktując się ze swoimi zagranicznymi partnerami lub delegując własnych pracowników za granicę w celu dopełnienia formalności i przygotowania ciała do transportu. Jeśli stoisz przed takim wyzwaniem, wsparcie oferuje Zakład pogrzebowy Szczecin – Dom pogrzebowy USKOM, zapewniając kompleksową obsługę na każdym etapie. Zgromadzenie wymaganej dokumentacji to z reguły najbardziej czasochłonny etap całego procesu.
Podstawowym dokumentem jest akt zgonu (najlepiej na druku wielojęzycznym, tzw. unijnym), wydany przez odpowiedni urząd w kraju, w którym nastąpiła śmierć. Ponadto niezbędne jest zaświadczenie medyczne wykluczające chorobę zakaźną jako przyczynę zgonu (często wymagane przez linie lotnicze i służby celne), zgoda lokalnych władz sanitarnych na wywóz ciała za granicę, a także, co niezwykle istotne, pozwolenie starosty lub prezydenta miasta właściwego dla miejsca planowanego pochówku w Polsce na sprowadzenie zwłok lub prochów. Wydanie tego ostatniego dokumentu uwarunkowane jest uprzednim uzyskaniem zgody właściwego państwowego inspektora sanitarnego w Polsce.
Kompletowanie tych dokumentów wymaga biegłej znajomości lokalnego prawa i często konieczności korzystania z usług tłumaczy przysięgłych, dlatego warto powierzyć to zadanie doświadczonej firmie pogrzebowej. Sposób transportu zależy głównie od odległości, przepisów sanitarnych kraju docelowego oraz budżetu rodziny. W obrębie Europy najczęściej wybierany jest transport drogowy, realizowany za pomocą specjalistycznych, atestowanych autokarawanów, wyposażonych w chłodnie. Jest to rozwiązanie stosunkowo elastyczne i często bardziej przewidywalne pod względem czasowym niż fracht lotniczy.
Jeśli jednak odległość jest znaczna (np. transport z innych kontynentów) lub czas nagli, jedynym wyjściem pozostaje transport lotniczy. Przewóz ciała samolotem jest rygorystycznie uregulowany przepisami międzynarodowymi (m.in. IATA) i wymaga zastosowania specjalnej, szczelnie zalutowanej trumny z wkładem cynkowym lub ołowianym, która dodatkowo umieszczana jest w drewnianej skrzyni transportowej, uniemożliwiającej identyfikację zawartości przez osoby postronne. Warto również rozważyć opcję kremacji ciała za granicą i transportu samej urny z prochami.
Jest to rozwiązanie zazwyczaj tańsze i znacznie mniej skomplikowane pod względem logistycznym i sanitarnym, o ile prawo miejscowe oraz wola zmarłego i rodziny na to pozwalają. Transport urny może odbyć się drogą lądową, lotniczą, a nierzadko rodzina może osobiście przewieźć ją jako bagaż podręczny lub rejestrowany w samolocie, po spełnieniu odpowiednich wymogów i uzyskaniu zaświadczeń z konsulatu. Koszty międzynarodowego transportu zwłok są trudne do jednoznacznego oszacowania, ponieważ zależą od wielu zmiennych: kraju, z którego następuje transport, wybranego środka lokomocji, opłat administracyjnych, konsularnych, kosztów tłumaczeń, rodzaju trumny, a także taryf linii lotniczych. Należy liczyć się z wydatkami rzędu od kilku do kilkunastu tysięcy złotych, a w przypadku odległych krajów (np.
USA, Australia) koszty mogą być jeszcze wyższe. Dlatego, chcąc uniknąć tak poważnych obciążeń finansowych dla najbliższych w przyszłości, warto za życia zatroszczyć się o odpowiednią polisę ubezpieczeniową z klauzulą kosztów transportu zwłok do kraju ojczystego. Jeśli zmarły posiadał taką polisę (np. turystyczną podczas wakacji lub z pracy za granicą), ubezpieczyciel najczęściej pokrywa całość lub większość kosztów z tym związanych, kontaktując się z wyznaczoną, lokalną lub polską firmą pogrzebową.
Dodaj komentarz